Το παρακάτω κείμενο αποτελεί απόσπασμα από τη "Σιδερένια Φτέρνα"(1907) του Τζακ Λόντον. Ένα βιβλίο, το οποίο εικονίζει τους αγώνες των καταπιεσμένων και ξεσκεπάζει το αδίστακτο πρόσωπο της άρχουσας τάξης και της εκκλησίας, όταν πρόκειται για θέματα κοινωνικής ισότητας και δικαιοσύνης. Από μέσα του ξεπηδούν δύο ωραίες, ηρωικές μορφές, ο Έρνεστ Έβερχαρντ και η γυναίκα του Έιβις.
...Η συζήτηση βρισκόταν στο τέλος της όταν πήρε το λόγο ο κ. Γουίκσον. Ήταν ο μόνος ψύχραιμος και ο Έρνεστ του συμπεριφέρθηκε με σεβασμό που όμοιο δεν έδειξε στους άλλους. <<Καμία απάντηση δεν χρειάζεται>>, είπε ο κ. Γουίκσον αργά και σταθερά. <<Παρακολούθησα ολόκληρη τη συζήτηση με κατάπληξη και αηδία. Είμαι αηδιασμένος με σας, κύριοι, που είστε μέλη της τάξεώς μου ( εννοεί την αστική ). Συμπεριφερθήκατε σαν ανόητα μαθητούδια. Τι σχέση είχαν με τη συζήτηση η δεοντολογία και τα θυελλώδη λόγια των κοινών πολιτικάντηδων; Υπερείχε και σας υπερφαλάγγισε ( εννοεί τον Έρνεστ ). Φλυαρήσατε πολύ και το αποτέλεσμα ήταν θόρυβος, τίποτε άλλο. Ζουζουνίζατε σαν τα κουνούπια γύρω από μια αρκούδα. Η αρκούδα στέκεται εκεί, κύριοι, ( έδειξε τον Έρνεστ ), και το ζουζούνισμά σας το μόνο που της κάνει είναι να της γαργαλάει τα αυτιά. Πιστέψτε με, η κατάσταση είναι σοβαρή. Εκείνη η αρκούδα άπλωσε σήμερα την πατούσα της να μας συντρίψει. Είπε ότι υπάρχουν ενάμιση εκατομμύριο επαναστάτες στις Η.Π.Α. Αυτό είναι γεγονός. Είπε ότι πρόθεσή τους είναι ν' αρπάξουν από μας τις κυβερνήσεις μας, τα παλάτια μας και όλες τις πολυτελείς ανέσεις μας. Κι αυτό επίσης είναι γεγονός. Μια αλλαγή, μια μεγάλη αλλαγή καταφθάνει στην κοινωνία. Αλλά ευτυχώς, ίσως να μην είναι η αλλαγή που η αρκούδα προσδοκεί. Η αρκούδα είπε ότι θα μας συντρίψει. Γιατί, όμως, να μη συντρίψουμε εμείς την αρκούδα;>> Ο λαρυγγισμός απλώθηκε στη μεγάλη αίθουσα μαζί με νεύματα επιδοκιμασίας και βεβαιότητας. Τα πρόσωπά τους ήταν σκληρά. Ήταν όλοι τους μαχητικοί, αυτό ήταν βέβαιο. << Αλλά δε θα συντρίψουμε την αρκούδα ζουζουνίζοντας>> συνέχισε ο κ. Γουίκσον με ψυχραιμία και απάθεια. << Θα κυνηγήσουμε την αρκούδα. Δε θ' απαντήσουμε στην αρκούδα με λόγια. Η απάντησή μας θα είναι δυναμική. Εμείς έχουμε τη δύναμη και την εξουσία. Κανείς δε θα το αρνηθεί αυτό. Κι επειδή έχουμε τη δύναμη, θα μείνουμε στην εξουσία>>.
Γύρισε άξαφνα προς τον Έρνεστ. Η στιγμή ήταν δραματική. <<Αυτή, λοιπόν, είναι η απάντησή μας. Δε θα σπαταλήσουμε τα λόγια μας για χάρη σας. Όταν απλώσετε τα καυχησιάρικα και ρωμαλέα χέρια σας στα παλάτια μας και στις πολυτελείς μας ανέσεις, θα σας δείξουμε τι θα πει ισχύς. Η απάντησή μας θα δοθεί με το ουρλιαχτό της σφαίρας και του σράπνελ και με το κροτάλισμα των πολυβόλων. Θα τσακίσουμε κάτω από τη φτέρνα μας τους επαναστάτες και θα βαδίσουμε πάνω στα μούτρα σας. Ο κόσμος είναι δικός μας, είμαστε οι αφέντες του και δικός μας θα παραμείνει. Κι όσο για το λεφούσι της εργατιάς, βρίσκεται στη λάσπη από τότε που άρχισε η ιστορία, κι έχω διαβάσει καλά την ιστορία. Και θα παραμείνει στη λάσπη όσο εγώ και οι δικοί μου κι εκείνοι που θα 'ρθουν ύστερα από μας θα εξακολουθούν να έχουν τη δύναμη. Αυτή είναι η λέξη. Είναι ο βασιλιάς των λέξεων-- ΔΥΝΑΜΗ. Ούτε Θεός, ούτε Μαμμωνάς, αλλά Δύναμη. Βάλτε την πάνω στη γλώσσα σας ώσπου να πονέσει. Δύναμη>>.
<<Πήρα την απάντηση>>, είπε ήρεμα ο Έρνεστ. <<Είναι η μόνη απάντηση που μπορούσε να δοθεί. Δύναμη. Είναι αυτό που εμείς, η εργατική τάξη, κηρύττουμε. Ξέρουμε, και το ξέρουμε από την πικρή μας πείρα, ότι καμιά έκκληση για δίκιο, για δικαιοσύνη, για ανθρωπιά δεν μπορεί να σας αγγίξει. Οι καρδιές σας είναι σκληρές σαν τη φτέρνα σας που ποδοπατεί τα πρόσωπα των φτωχών. Γι' αυτό κηρύττουμε τη δύναμη. Με τη δύναμη των ψήφων μας την ημέρα των εκλογών θα πάρουμε την κυβέρνηση από σας...>>
<<Και τι θα γίνει αν πάρετε την πλειοψηφία, τη συντριπτική πλειοψηφία στις εκλογές;>>, τον διέκοψε ο κ. Γουίκσον. <<Αν υποθέσουμε ότι εμείς αρνούμαστε να παραδώσουμε την εξουσία μετά την εκλογική σας νίκη;>>
<< Κι αυτό το έχουμε λάβει υπ' όψη>>, αποκρίθηκε ο Έρνεστ, <<και θα πάρετε μια απάντηση δυναμική. Η δύναμη, όπως είπατε, είναι ο βασιλιάς των λέξεων. Πολύ καλά. Δύναμη λοιπόν. Και την ημέρα που οι κάλπες μάς δώσουν τη νίκη κι εσείς αρνηθείτε να μας παραδώσετε την κυβέρνηση που συνταγματικά και ειρηνικά κατακτήσαμε, και ρωτάτε τι θα κάνουμε τότε, εκείνη τη μέρα θα σας απαντήσουμε. Και η απάντησή μας θα δοθεί με το ουρλιαχτό της σφαίρας και του σράπνελ και με το κροτάλισμα των πολυβόλων. Δεν μπορείτε να μας ξεφύγετε. Είναι αλήθεια ότι έχετε διαβάσει καλά την ιστορία. Είναι αλήθεια ότι η εργατιά από την αρχή της ιστορίας βρίσκεται στη λάσπη. Κι είναι το ίδιο αληθινό ότι, όσο εσείς κι οι δικοί σας κι εκείνοι που θα 'ρθουν έχετε δύναμη, η εργατιά θα παραμένει στη λάσπη. Συμφωνώ μαζί σας. Συμφωνώ με όλα όσα είπατε. Η δύναμη θα είναι ο κριτής, όπως πάντοτε ήτανε. Είναι η πάλη των τάξεων. Ακριβώς όπως η δική σας τάξη έριξε την παλιά φεουδαρχία, έτσι κι η δική μα τάξη, η εργατική, θα ρίξει τη δική σας. Αν διαβάσετε τη βιολογία και την κοινωνιολογία τόσο καθαρά όσο έχετε διαβάσει την ιστορία, θα δείτε ότι αυτό το τέλος που έχω περιγράψει είναι αναπόδραστο. Δεν έχει σημασία αν θα 'ναι σ' έναν χρόνο, σε δέκα, σε χίλια-- η τάξη σας θα πέσει. Και θα τη ρίξει η δύναμη. Εμείς, από το λεφούσι της εργατιάς, έχουμε τόσες φορές επαναλάβει αυτή τη λέξη στο μυαλό μας, ώστε έχει πονέσει. Δύναμη. Είναι μια λέξη βασιλιάς.>>
