Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013

Καλά ήταν αλλά δεν τρώμε και κουτόχορτο



Ανήκω σ’ αυτούς που προσπαθούν να μείνουν ψύχραιμοι και νηφάλιοι τις τελευταίες μέρες. Αρχικά νιώθω ικανοποίηση, σκάει το χειλάκι μου βρε αδερφέ, βλέποντας εικόνες με φασιστοειδή και τραμπούκους να οδηγούνται στη στενή. Για πόσο διάστημα βέβαια και με ποιες κατηγορίες, θα το δούμε στο άμεσο μέλλον. Είδα όμως και τον μιχαλολιάκο να κατεβαίνει τα σκαλιά της Ευελπίδων αγκαζέ με την κορούλα του, με τη ζαρούλια να έπεται. Ακόμα και τώρα επιχειρούν υποσυνείδητα να του προσδώσουν το προφίλ του καλού οικογενειάρχη. Στην περίπτωση άλλων ‘‘συλληφθέντων’’ από τον αριστερό και αντιεξουσιαστικό χώρο δεν είδα τέτοια προνόμια. Είδα αντίθετα πρόσωπα μελανιασμένα από το ξύλο. Κακά τα ψέματα. Μεγάλο ποσοστό των αστυνομικών βλέπουν με καλό μάτι ακόμα και τώρα τη Χ.Α. Στην καλύτερη περίπτωση, τη νιώθουν πιο οικεία σε σχέση με μέλη αριστερών και αναρχικών οργανώσεων. Κινούνται άλλωστε στον ίδιο ιδεολογικό χώρο και ασπάζονται το ίδιο τρίπτυχο: Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Απλώς είναι μπάτσοι και δεν μπορούν να κάνουν κάτι άλλο παρά να υπακούσουν διαταγές. Κι αν αύριο κυβερνήσει τη χώρα το ΚΚΕ, πάλι μπάτσοι θα είναι και θα συλλαμβάνουν όποιους τους υποδείξει το εκάστοτε σύστημα και κατεστημένο.

Τα ΜΜΕ από την άλλη, η πρώτη δύναμη στην  Ελλάδα, αλλάζει στρατόπεδο με ταχύτητα υαλοκαθαριστήρα, παίζοντας ξεκάθαρα το ρόλο της εξουσίας. Οι παπαγάλοι έπεσαν πάλι από τα σύννεφα Ας ξυπνήσουμε όλοι. Τα μεγάλα κανάλια δεν είναι παρθεναγωγεία. Μέχρι χτες οι διαδηλωτές ήταν οι αλήτες και οι κουκουλοφόροι ενώ σήμερα που άλλαξε η ατζέντα, μετατράπηκαν σε αντιφασίστες διαδηλωτές. Τα ΜΜΕ έδωσαν βήμα και εξέθρεψαν φασιστικές και ρατσιστικές λογικές. Το μαχαίρι που καρφώθηκε στην καρδιά του Φύσσα δεν το κρατούσε μόνο το χέρι του Ρουπακιά. Η Χ.Α. εκβιάζει, απειλεί, ξυλοκοπεί και δολοφονεί τα τελευταία 30 χρόνια. Ήταν το παρακράτος, ο μηχανισμός του συστήματος που έπαιζε το βρώμικο ρόλο όταν υπήρχε ανάγκη. Τώρα όμως που η φτώχεια και η ανέχεια συντέλεσαν στην άνοδο της Χ.Α., το παρακράτος φιλοδόξησε να γίνει κράτος. Το Κράτος όμως – όπως έλεγε ο Καμύ – δεν έχει καμία ηθική και πως να το κάνουμε, υπερισχύει του παρακράτους. Αν και καμιά φορά το παρακράτος πιάνει στον ύπνο τον Λεβιάθαν, ελίσσεται και κλέβει το τυρί από την φάκα (βλ. 21η Απριλίου 1967).

Τα πράγματα είναι απλά και ας μη το κουράζουμε και πολύ. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η παγκόσμια κατακραυγή που προκάλεσε, ανάγκασε το πολιτικό σύστημα να αντιδράσει ή μάλλον να προσαρμοστεί στο νέο πολιτικό σκηνικό που σχηματίστηκε. Ας σταματήσουμε τα πανηγύρια. Καμία Δημοκρατία δεν νίκησε. Η κυβέρνηση με τα ακροδεξιά στοιχεία στους κόλπους της, εφαρμόζει ξεκάθαρα την τακτική της πολιτικής σπέκουλα. Προσπαθεί να εκμεταλλευτεί χωρίς καμία ηθική το αίμα του Φύσσα για να ανεβάσει τα ποσοστά της, προετοιμάζοντας το έδαφος για νέα μέτρα που θα επιφέρουν νέες ταξικές δολοφονίες. Ταξικές δολοφονίες, με ή χωρίς εισαγωγικά.

Ακόμα κι αν σπάσουν κάποια χρυσά αυγά, το πρόβλημα δεν λύνεται. Ο άδωνις γεωργιάδης θα πουλάει αύριο πάλι βιβλία του πλεύρη, ο λαός θα συνεχίσει να ζει στη φτώχεια και θα είναι επιρρεπής σε ρατσιστικά και εθνικιστικά καλέσματα και ξεσπάσματα. Δυστυχώς όταν οι άνθρωποι φοβούνται γίνονται συντηρητικοί και απορρίπτουν το πολιτικό ρίσκο. Το αυγό όμως έχει πλέον ραγίσει και το φίδι μπαινοβγαίνει. Ο φασισμός υπάρχει στην καθημερινότητα μας. Με ή χωρίς σβάστικα. Αυτός ο τρόπος σκέψης δεν αλλάζει σε μία μέρα. Η αρχαιοελληνική μας παράδοση μας υπενθυμίζει ότι ο δρόμος της αρετής, είναι ο δύσκολος δρόμος. Έτσι εξηγείται άλλωστε πως η Χ.Α. εν μία νυκτί από το 0.4 εκτινάχθηκε και μπήκε στη βουλή. Ήταν ο εύκολος δρόμος. Ο φασισμός ωστόσο, όπως έλεγε ο Μπρεχτ, αποτελεί τη πιο βάρβαρη και ωμή μορφή του καπιταλισμού. Μόνο έτσι πρέπει να τον δει κανείς. Δεν έχει άλλο πρόσωπο. Ή καλύτερα όπως έλεγε ο Χορκχάιμερ, ‘‘όποιος δεν τολμάει να μιλήσει για τον καπιταλισμό, καλύτερα να σωπαίνει για το φασισμό.’’ Επαγρύπνηση και καθαρό μυαλό αδέρφια….



                                                                                             

                                                                                                             
                                                                                                                        
                                                                                                                 Στωικός Σακάτης ®

Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2013

Η ελ.ας στο πλευρό του "αγανακτισμένου πολίτη"- Μία σχέση πάθους, όχι μίσους



https://www.youtube.com/watch?v=SXIS3NHdmd0
2:20, ευθεία βολή, από μία τέτοια χάνεται το μάτι ενός διαδηλωτή.
2:45 "θα βοηθήσετε?" αγαστή συνεργασία.

http://www.youtube.com/watch?v=K8WZ9gcmAwQ
αγαστή συνεργασία νο2

 "Ως ιατροί του Τζάνειου νοσοκομείου εκφράζουμε την έντονη ανησυχία μας, καθώς χθες το βράδυ 18/09/13, μετά την πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στη δολοφονία του νεαρού Παύλου Φύσσα από μέλος της Χρυσής Αυγής, προσήχθησαν στα ΤΕΠ του χειρουργικού τμήματος 31 διαδηλωτές, όλοι με χτυπήματα στο κεφάλι. Οι τραυματίες ανέφεραν χτυπήματα με γκλομπ, κράνη, ασπίδες και κλωτσιές από ομάδες Δέλτα και Δίας, ενώ υπήρξαν καταγγελίες και για πέτρες που έπεφταν από την πλευρά της αστυνομίας προς τους διαδηλωτές κατακέφαλα, από μέλη της Χρυσής Αυγής. Ο ένας από τους τραυματίες αφού υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, νοσηλεύεται στην οφθαλμολογική κλινική με ρήξη βολβού από κρότου λάμψης αφού όπως καταγγέλλει τον σημάδεψαν απευθείας στο πρόσωπο και κινδυνεύει με μόνιμη απώλεια της όρασης από τον ένα οφθαλμό. Κάνουμε έκκληση να σταματήσει άμεσα η πολιτική όξυνσης της κρατικής και παρακρατικής καταστολής για να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα"


Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2013

Παύλος Φύσσας - Δολοφονημένος από νεοναζί 18.09.2013

"Τα μαχαίρια εμφανίζονται μαζί με αυτόν που δεν άργησε να ανέλθει στη βαθμίδα του Μαχαιροβγάλτη"






Ο φασισμός πρώτα έρχεται για τους άλλους, μετά για όλους...
Η σιωπή είναι συνενοχή.


Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2013

Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής

 



Το βιβλίο του Χάρη Κουσουμβρή "Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής" απο τις εκδ. Ερεβος (2004) σε pdf
  Στα παρακάτω λινκ μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε το βιβλίο του πρώην χρυσαυγίτη Χάρη Κουσουμβρή "Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής" που εκδόθηκε απο τις εκδ. Έρεβος (2004). Στο βιβλίο γίνεται μία αυτοβιογραφική αναφορά του Κουσουμβρή για τις σχέσεις του με την ΧΑ, η οποία ξεκινά το 1990, διανύει μία περίοδο 12 περίπου ετών που ταγμένος με στρατιωτική πειθαρχεία στη νεοναζιστική οργάνωση συμμετείχε σε όλες τις "μεγάλες" στιγμές της (μακεδονικό, βορειοηπειρώτικο, σερβοβοσνιακός πόλεμος, Ίμια κλπ.) και φτάνει στην υπόθεση του Περίανδρου (Αν. Ανδρουτσόπουλος) και φυσικά στις δικές του περιπέτειες με την δικαιοσύνη που τον αναγκάζουν να αναθεωρήσει τις απόψεις του για το ποιόν του Αρχηγού και εν γένει της οργάνωσης. Πισώπλατα καρφώματα, ρουφιανιλίκια και εσωτερικές εκκαθαρίσεις. Μέσα από ένα πλήθος στοιχείων από το εσωτερικό της οργάνωσης αποκαλύπτει τη σχέση του Μιχαλολιάκου - του αδιαμφισβήτητου Αρχηγού - με την αστυνομία, τις μυστικές υπηρεσίες και μεγάλα κόμματα της εποχής από τα τέλη της δεκαετίας του '70 (μετά την πρώτη σύλληψή του για βομβιστικές επιθέσεις), καθώς και για το ρόλο της ΧΑ ως παρακρατική χείρα βοηθείας. 
 
Το βιβλίο είναι γραμμένο από έναν απογοητευμένο πρώην χρυσαυγίτη και ως τέτοιο πρέπει να διαβαστεί. Με έντονο κριτικό βλέμμα και με σφιγμένο το στομάχι για την αηδία που δημιουργεί η διείσδυση στα έσω της νεοναζιστικής φιδοφωλιάς.
 

Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου 2013

Άστρα και ..όραμα (ελευθεριακό)

Σε κάποιο παράλληλο σύμπαν το (σ)καυτό αυτό ερώτημα έχει απαντηθεί ήδη. Αλλά και εδώ έχει αναλάβει η επιστήμη και δίνει πληρωμένη απάντηση.



Στα πλαίσια του μετασχηματισμού της κοινωνίας το "Άστρα και Όραμα" λειτουργεί, πλέον, κάτω από εργατικό έλεγχο και αναδεικνύεται ως το επίσημο όργανο-προστάτης του κινήματος. Πότε ο ερμής επιτρέπει τις διαδηλώσεις, πότε οι δυνάμεις καταστολείς έχουν απέναντί τους τον κρόνο, πώς δένεις με μάγια τους ηγετίσκους της αντίδρασης, με ποιο φεγγάρι θυσιάζουν οι χρυσαυγίτες στον Ιησού τον Ολύμπιο κ.α. Η "επιστήμη" στην υπηρεσία του αγωνα.


Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου 2013

Κρίση ακρισίας



             Το σιωπηλό κονσέρτο στο Λονδίνο!
 
Στο Λονδίνο, γνωστός πιανίστας ανήγγειλε ότι θα παίξει «Το σιωπηλό κοντσέρτο» σε κεντρική αίθουσα της πόλης. Γέμισε η αίθουσα, ο πιανίστας υποκλίθηκε μπροστά στο κοινό, που τον χειροκρότησε θερμά και άρχισε να παίζει με όλες τις κινήσεις χεριών, ποδιών, κεφαλής και σώματος, χωρίς να ακούγεται ούτε μια νότα!
Κάποιοι των πρώτων καθισμάτων ανησύχησαν, κοίταξαν πίσω τους, είδαν τους άλλους αφοσιωμένους, καθηλώθηκαν κι αυτοί… Σε μιάμιση ώρα ο πιανίστας σηκώθηκε, υποκλίθηκε μπροστά στο κοινό που τον χειροκροτούσε και την άλλη μέρα το βράδυ βγήκε στην τηλεόραση και δήλωσε: 
“Ήθελα να δω μέχρι ποίου σημείου φθάνει η μωρία του σύγχρονου ανθρώπου, δεν έχει όρια!”
Πόσα άραγε τέτοια φαινόμενα είχε διαπιστώσει  στην καθημερινή του ζωή, πριν κάνει ο πιανίστας το δικό του μουσικό πείραμα;! Το γεγονός, που μοιάζει με ανέκδοτο, είχε δημοσιευθεί στον Τύπο και το αναφέρει και ο Αντρέ Μωρουά στο πασίγνωστο βιβλίο του “Ανοιχτό γράμμα στους νέους”, υπογραμμίζοντας και τις συνέπειες από την έλλειψη κρίσης και γούστου του νέου ανθρώπου, ιδία στον ευαίσθητο τομέα της τέχνης.
Στο Παρίσι!
Βέβαια αυτό έγινε στο Λονδίνο. Ας θυμηθούμε το αντίζηλό του Παρίσι, για να μην το υποτιμήσουμε. Ο Σαλβατόρ Νταλί ήταν ήδη γνωστός ζωγράφος του σουρεαλιστικού χώρου αλλά έγινε πασίγνωστος από τότε που πρωτοτύπησε. Άπλωσε τον μουσαμά σε κλουβί ιπποπόταμου του Ζωολογικού Κήπου, έριξε επάνω τις μπογιές κι άφησε το ζώο να ζωγραφίσει. Μετά πήρε το μουσαμά, έβαλε την υπογραφή του, τον καδράρισε και τον εξέθεσε στη γκαλερί, όπου εκτίθεντο και άλλα έργα του. Πουλήθηκε και σε μεγάλη τιμή! Επανέλαβε το πείραμα πάλι και πάλι με την ίδια επιτυχία. Οι μαθητές ιπποπόταμοι και ρινόκεροι είχαν ξεπεράσει το δάσκαλο! Μέχρις ότου ένας ρινόκερος δεν κατάλαβε ότι έπρεπε να ζωγραφίσει, έφαγε τις μπογιές, αρρώστησε, είδαν κι έπαθαν οι κτηνίατροι να τον γιατρέψουν και απαγορεύτηκε πλέον στον Νταλί να συνεργάζεται με τα παχύδερμα.
Στην Αθήνα!
Θα σκεφθεί κανείς εύλογα ότι το Λονδίνο και το Παρίσι είναι μακριά από την Αθήνα και τους έξυπνους Έλληνες. Κι όμως…
Βιβλίο για την ευαίσθητη ηλικία των 12 χρόνων, με λάθη ορθογραφικά, συντακτικά, γνωστικά, λογικά, λογοτεχνικά, παιδαγωγικά, πνευματικά, σε πληθυντικό αριθμό από κάθε είδος, έκανε πάνω από 40 εκδόσεις και το διάβασαν εκατοντάδες χιλιάδες ελληνόπουλα! Μπήκε σε όλες σχεδόν τις δανειστικές βιβλιοθήκες -στην “πρότυπη” στο Γουδί, σε πολλαπλά αντίτυπα!- μπήκε στην ύλη του σχολείου. Γυρίστηκε σήριαλ από την ΕΡΤ. Βραβεύτηκε η συγγραφέας του από το ΥΠΠΟ και -τελευταία 12.2010- από την Ακαδημία Αθηνών! Προτάθηκε από την ΙΒΒΥ για το διεθνές βραβείο Άντερσεν. Το ονομαστό Βιογραφικό Λεξικό των Εκδόσεων Αθηνών την αναφέρει,  μόνη αυτή συγγραφέα ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας.  Ούτε η Π. Δέλτα, ούτε η Αγγελική Βαρελά, ούτε η Άλκη Γουλιμή, ούτε η Γαλάτεια Σουρέλη, ούτε η Π. Μαξίμου, ούτε η Φ. Χατζηχάννα, ούτε η Μ. Γουμενοπούλου, ούτε, ούτε, ούτε… υπάρχουν σ’ αυτό το σοβαρό  Λεξικό. Το επαίνεσαν πλείστοι όσοι, όπου και -στον Οικονομικό- ο Γιάννης Μαρίνος από όλους μας εκτιμώμενος , και που δεν κινδυνεύει να πέσει στην υπόληψή μας. Απλά θυμίζει τους ακροατές των πρώτων καθισμάτων στην αίθουσα του Λονδίνου, που ακολούθησαν τους πολλούς άλλους. Και υπογραμμίζει τη μεγάλη δύναμη της σύγχρονης θρησκείας της Σκοπιμότητας και τη μωρία στην οποία εκβάλλει!
                                                                                                                        Εκ του φυσικού!
Εδώ “το σιωπηλό κονσέρτο” παίχτηκε εκ του φυσικού. Γι’ αυτό και δεν βγήκε η συγγραφέας του ή άλλος πνευματικός μας ταγός να δηλώσει:  
- Ήθελα να δω μέχρι ποίου σημείου φθάνει η ακρισία των παιδιών μας, η αμορφωσιά ή αδιαφορία ή ανευθυνότητα ή μωρία -διαλέγεις και παίρνεις!- των εκπαιδευτικών, γονέων, συγγραφέων,διανοουμένων,δημοσιογράφων, Πανεπιστημιακών,Ακαδημαϊκών,Εκδοτών ή -γιατί όχι- και των πολιτικών μας που πολύ περί την παιδείαν μας, ρητορεύουν!…
  
Μοναδική  η αντίδραση των “εν οργή!”
Μόνο κάποιοι αγανακτισμένοι γονείς από τον Πειραιά εξοργίστηκαν.  Και, κατά τον Αριστοτέλη, “Ο λαμβάνων δικαίαν αφορμήν οργίζεσθαι και μη οργιζόμενος είναι ανήθικος!” Συνεργάστηκαν -οι εν οργή!- και συνέταξαν κείμενο από 6 μεγάλες σελίδες και όπως μάθαμε, το έστειλαν σε όλους τους ανωτέρω. Ήδη από το “Διεθνές έτος του παιδιού” – Ιανουάριος 1979!
 Σιγά… η Δημοκρατία μας κοιμάται!
Ο πολυγραφότατος τύπος μας, τα λαλίστατα ραδιόφωνά μας, οι εντυπωσιακές τηλεοράσεις μας ετήρησαν σιγήν ιχθύος! Ελάχιστα περιοδικά -μικρής κυκλοφορίας- ανταποκρίθηκαν.
Ο τότε Υπουργός Προεδρίας και μετέπειτα Πρόεδρος Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος συνεχάρη τους γονείς για το θάρρος τους, χωρίς να πράξει τίποτ' άλλο! Δηλαδή “Bravo colonello!” Και ο Στέλιος Αρτεμάκης, κριτικός Βιβλίου και επί των πολιτιστικών της “Ναυτεμπορικής”, ζήτησε 40 αντίτυπα και τα έστειλε σ' όλη την “Ένωση Ελλήνων Κριτικών” γιατί “τους τα 'λεγε τόσα χρόνια!”.Και αυτοί όμως οι κριτικοί υπέκυψαν στους λόγους σκοπιμότητας: “Δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν εννόησαν, δεν μίλησαν!…”
 
                                                          Συνέπειες από την υποταγή στην θρησκεία της Σκοπιμότητας
Ο σύγχρονος άνθρωπος, κουρασμένος ή λιπόθυμος πνευματικά, με υποτονικό ή περιθωριακό το αίσθημα ευθύνης, κάνει συνήθως πως “δε βλέπει, δεν ακούει, δεν εννοεί, δεν μιλάει.” Μια, δυο, τρεις, 103 φορές, ένα, δυο, τρία χρόνια πλέον τού γίνεται συνήθεια, παίρνει δίπλωμα “αθωότητας” και μωρίας. Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ έχει αναπτύξει με δύναμη και πειστικότητα στο βιβλίο του “Ο πειρασμός της Αθωότητας” το σύγχρονο αυτό κοινωνικό φαινόμενο1, που θυμίζει το παραμύθι του Άντερσεν για την κολακεία των βασιλιάδων από τους αυλικούς που παρέσυραν και το λαό: Ένα παιδί, ανάμεσα στο πλήθος που χειροκροτούσε την καινούργια φορεσιά του έφιππου βασιλιά, φώναξε: “Μα, ο βασιλιάς είναι γυμνός!” 
     Γενικότερες οι συνέπειες!
Ευνόητο ότι το περιβόητο βιβλίο αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου που συναποτελούν τα χιλιάδες βιβλία της μετριότητας, της ακρισίας και σκοπιμοθηρίας2. Κι ακόμη ότι δεν διεκδικεί τη μοναδικότητα αλλά υπάρχουν “σαν και δήθεν” επιστήμονες, επώνυμοι, πολιτικοί  επιτροπές, υπηρεσίες, φορείς αξιών, θεσμοί… Οι εφαρμογές του σιωπηλού κονσέρτου πάνε μακριά και βαθιά μέσα στις ανθρώπινες υπάρξεις και σε όλες τις εκφάνσεις του πολιτισμού. Η αντιμετώπισή τους δεν είναι ανέφικτη αλλά δύσκολη. Απαιτεί ισχυρή πνευματική πανοπλία, σιδερένια θέληση, όραμα με προοπτική, αποφασιστικότητα κι επιμονή στον αγώνα του συγκεκριμένου κι ανέφικτου! Δηλαδή πίστη στη Δύναμη του Καλού και της Αλήθειας που ελευθερώνει. Αρκεί να μην την ξεχνάμε σκονισμένη στο ράφι “για λόγους σκοπιμότητας”… Την αλήθεια! Την αλήθεια! Και όλη την αλήθεια! κατά την αναφώνηση του Charles Péguy.
 
 
 'Εναν κόσμο ψεύτικο δε γίνεται να τον σώσει παρά η  αλήθεια. 
ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ  Σωκράτης - ΕΣΤ σ.193
 
 Τι περιμένεις από ένα αληθινό, άμεσο βιβλίο του καιρού μας; Να σου αποκαλύψει την αλήθεια.
Τι γίνεται, πού βρίσκεσαι, τι πρέπει να κάνεις, πώς να ζήσεις μέσα στη φοβερή αυτή κρίση.
ΤΣΙΡΟΠΟΥΛΟΣ  Η μαρτυρία του ανθρώπου - Ε.ΦΛΝ  σ. 76

 Μια φορά ένα είναι σίγουρο: Πως ο αγώνας για την  αλήθεια δεν πάει ποτέ χαμένος. Είναι σαν το σπόρο, που όσο  κι αν τον κρύψεις βαθιά στη γη, θα φυτρώσει και θα  συνεχίσει τη μυστική ζωή του σ' άλλους καιρούς και για άλλους ανθρώπους.
ΜΑΤΣΑΣ  Τ' απομνημονεύματα του Σωκράτη - ΦΛΠ  σ.120

 Η επανάσταση που πρέπει να γίνει στους καιρούς μας  θα έχει οδηγό της την αλήθεια και μόνη την  αλήθεια, χωρίς να εμποδίζεται από καμία συμβατικότητα και καμία σκοπιμότητα.
ΤΣΙΡΙΝΤΑΝΗΣ  Ο Ανθρωπισμός Γ' - ΣΖΤσ.66 
 
 Η αλήθεια διαρκώς κάνει σωστά τη δουλειά της κι ας αργούμε εμείς ν' ανοίξουμε τα μάτια.
ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ  Τα ραντεβού με τη Σιμόνη - ΦΛΠ  σ.24 
 
         
1 Ο συγγραφέας της “Μελαγχολικής δημοκρατίας” Πασκάλ Μπρυκνέρ, με την αιχμηρή κοινωνιολογική μελέτη “Ο πειρασμός της αθωότητας” -βραβείο Μεντισί 1995- αποκαλεί αθωότητα “την αρρώστια του ατομισμού που συνίσταται στο να θέλουμε να αποφεύγουμε τις συνέπειες των πράξεών μας, αυτή την επιδίωξη να απολαμβάνουμε τα προνόμια της ελευθερίας δίχως να υφιστάμεθα καμιά από τις δυσχέρειές της.” Οι δύο στρατηγικές της μακάριας ανευθυνότητας ή οι δύο τρόποι να ξεφεύγουμε από τη δυσκολία της ύπαρξης, είναι ο “παιδισμός” και η “θυματοποίηση”. Στον πρώτο (συνδυασμός της απαίτησης για ασφάλεια με τη δίχως όρια απληστία), η αθωότητα νοείται σαν μια παρωδία της αμεριμνησίας και κρυσταλλώνεται στη μορφή, του αιώνια ανώριμου. Στη θυματοποίηση, γίνεται συνώνυμη με την αγγελικότητα, σηματοδοτεί την απουσία του αισθήματος της ενοχής και ενσαρκώνεται στη μορφή του αυτοανακηρυσσόμενου μάρτυρα. “Θυματοποίηση είναι και η τάση του χαϊδεμένου παιδιού του καπιταλιστικού “παραδείσου” να εντάσσεται στο μοντέλο των καταπιεσμένων λαών”. Από την αρρώστια της αθωότητας, του παιδισμού και της θυματοποίησης πάσχει, ολόκληρος ο σύγχρονος κόσμος, σε όλα τα επίπεδα: ψυχολογικό, ερωτικό, οικογενειακό, κοινωνικό, πολιτικό και εθνικό
Βιβλιοδείκτης - Δήμητρα Ρουμπούλα
 
2 Η δημοσίευση του τίτλου θα λειτουργήσει ως εξαίρεση, διαφήμιση ή δυσφήμιση, σύνθημα υπέρ ή κατά, αφορμή για κουτσομπολιό! Ενώ δεν είναι παρά ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα σιωπηλού κονσέρτου στο χώρο του βιβλίου. Δε θα έπρεπε να χάσει τη σημασία και αξία του. Όποιοι ενδιαφέρονται πραγματικά, ας κάνουν τον κόπο. Ας διαβάσουν το εξασέλιδο των “εν οργή” γονέων του Πειραιά. Είναι συγκεκριμένο, αναλυτικό, ρεαλιστικό, με αντικειμενικά κριτήρια, μακριά από χαρακτηρισμούς, ιδεολογίες, δογματισμούς. Οι οποίοι μένουν στην επιφάνεια, χωρίς το ανθρώπινο πρόσωπο, το βάθος, όπου όμως βρίσκεται η αλήθεια, η απλή αλήθεια του θεού.

Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013

Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας* είναι παγκόσμιοι

τάδε έφη SKY Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013 , 6:45 μ.μ.
 
 
 
Ο τίτλος από το βιβλιαράκι εργαλείο 
του C, Cipolla ΚΕΔΡΟΣ 2011
 
Carlo Cipolla 1922-2000
Πάνε 4 χρόνια πια που μία ολόκληρη χώρα και ένας λαός (και μιλάμε για την Ελλάδα μόνο), προσπαθεί να κατανοήσει το τι έχει συμβεί και έχει υποστεί μία τόσο βίαιη φτωχοποίηση, μία τρομερά επώδυνη υποβάθμιση της ζωής του της ίδιας πρωτευόντως και κατά δεύτερο λόγο, της ποιότητας της. Γιατί δεν είναι το ίδιο. Όταν υποβαθμίζεται η ζωή η ιδια, εξαφανίζεται. Όταν μειώνεται η ποιότητα της, τότε μιλάμε για εξαθλίωση. Απλά;
 
Τέλος πάντων, οι ορισμοί είναι πολύ μικροί για να μπορέσουν να περιγράψουν το γεγονός. Ας μείνουμε εδώ και ας πάμε σε μία άλλη παράμετρο της συμφοράς μας που και αυτή βρίσκεται σε συνεχή εξέταση τα τελευταία 4 χρόνια, χωρίς όμως να έχει συναχθεί κάποιο ασφαλές συμπέρασμα. Η παράμετρος αυτή συνοψίζεται στην καθημερινά ηχούσα απορία, του συνόλου σχεδόν του πληθυσμού, "τι κουμάσια μας κυβερνούν;" αφορά δηλαδή εν ολίγοις, την απορία για την ποιότητα και το ήθος των ανθρώπων της εξουσίας. Των ανθρώπων που δεν θα έπρεπε κανένας να απορεί αφού, 60 χρόνια τώρα εναλλάσσονται στην κατοχή (και όχι νομή δυστυχώς) της εξουσίας και προέρχονται από ένα συγκεκριμένο χώρο, γεγονός που ήταν κοινό μυστικό μέχρι πρότινος, έγινε όμως αντιληπτό και αποκαλύφθηκε μέσα σε πλήρη δόξα και ήχους σαλπίγγων, τον τελευταίο χρόνο.
 
Τι είναι λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι(;) που μας κυβερνούν;
 
Αν αρχίσουμε τις κρίσεις με γνώμονα την "εμπειρία" μας σκέτα, είναι σίγουρο πως θα πέσουμε σε σφάλματα, άλλοτε υπερεκτίμησης και άλλοτε υποεκτίμησης των χαρακτηριστικών των εξουσιαστικών αυτών όντων που για συντομία θα ήθελα να τους αποκαλώ "πρόθυμους". Με τη λέξη πρόθυμοι, συνοψίζω την προθυμία τους να αναλάβoυν εξουσία με οποιοδήποτε κόστος, την προθυμία τους να ασκήσουν βία στους αδύναμους για λογαριασμό των υψηλόβαθμων αφεντικών τους, την προθυμία τους να ασπάζονται ως μόνες αλήθειες τις αλήθειες των αφεντικών τους και να μη μπαίνουν καν στον πειρασμό να σκεφτούν παραπέρα, σα να επρόκειτο για τον απαγορευμένο καρπό που θα τους έδιωχνε από τον παράδεισο, όπως νομίζουν οτί είναι το χαρέμι που τους έχουν βάλει τα αφεντικά τους για να τους βιάζουν τις ξεχειλωμένες πια συνειδήσεις τους.
 
Οι πρόθυμοι λοιπόν, κατά σειρά εμφανίσεως θα μπορούσαν να έχουν και ονόματα, ο ΓΑΠ, ο Βενιζέλος, ο Χρυσοσχοϊδης, ο Σαμαράς, ο Στουρνάρας, ο ΔονΚυρΦώτης, ο Παπακωνχταντίνου, ο Παπαδήμος, o Καρατζαφέρης  και άλλοι λιγότερο "εξοχώτατοι" όπως και εκείνοι που ξεμύτισαν μέσα από την κοπριά των προηγούμενων, σαν τα σκουλήκια που όμως είναι χρήσιμα για τους πρόθυμους, όταν έχουν να κάνουν βρωμοδουλειές, όπως ο Μιχαλολιάκος και η συμμορία του, του Βορίδου τε και του Αδώνιδος, συμπεριλαμβανομένων . Στη διανομή (στο casting που λέμε και εδώ στην Ελλάδα) ακόμα δεν έχει αποφασιστεί ο πρωταγωνιστής αφού το δράμα παίζεται ακόμα αν και πλησιάζει στην κορύφωση, απ' ότι δείχνουν τα πράγματα..
 
Στην δική μου προσπάθεια να καταλάβω τι είναι αυτοί οι πρόθυμοι και τα υποπροϊόντα τους (δεν μπορώ να τους πω ανθρώπους γιατί αυτό θα ήταν παραβίαση της αντικειμενικότητας της ανάλυσης των πράξεων τους) είχα την τύχη ψάχνοντας στη βιβλιοθήκη μου, να πέσω πάνω στο κατάλληλο εργαλείο. Στο μικρό βιβλιαράκι του Carlo Cipolla, καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και μακαρίτη πια, το "Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας".
 
Μη παρερμηνεύετε τον τίτλο. Αποτελεί ένα εγχειρίδιο αντικειμενικότατης ανάλυσης χαρακτήρων, απόδοσης ιδιοτήτων και τοποθέτησης ατόμων σε ένα σύστημα αναφοράς που οι θεμελιώδεις άξονες αφορούν το άτομο (οι τετμημένες Χ) και το σύνολο ή απλά ένα άλλο άτομο (οι τεταγμένες Υ). Δεδομένου το ότι το σύστημα αυτό ανάλυσης, αφορά τη σχέση ατόμου πρός άτομο ΄ή ατόμου προς ένα σύνολο (μία κοινωνία) είναι πάντα ένα σύστημα 2 τιμών που δεν είναι τίποτα άλλο από το κέρδος για το κάθε πρόσωπο ή σύνολο από την ενέργεια του ατόμου που έχει την τιμή Χ και είναι αυτό που αναλύεται με κριτήριο τις πράξεις του.

 
 

ΣΧΗΜΑ 1: Το καρτεσιανό σύστημα αξόνων του Cipolla
 
Για παράδειγμα (και χρησιμποποιώ διασκευασμένο προς τα ελληνικά, το παράδειγμα του Cipolla) αν ο Γιώργος (Γ) κάνει κάτι που επιφέρει ζημιά στον Δημήτρη (Δ) και ο Δημήτρης το  θεωρεί ζημιά, τότε:
 
α. Αν το Γιώργος έχει όφελος, κατατάσσεται στο τεταρτημόριο Κ (κακοποιός)
β. Αν ο Γιώργος δεν έχει όφελος ή υποστεί ζημιά, κατατάσσεται στο τεταρτημόριο Η (Ηλίθιος)
 
αν ο Γιώργος κάνει κάτι που επιφέρει όφελος στον Δημήτρη (ή το θεωρεί όφελος ο Δημήτρης) αλλά ο Γιώργος υποστεί ζημιά, τότε ο Γιώργος:
 
γ. Κατατάσσεται στπο τεταρτημόριο Α (Ανήμπορος) και
 
αν από αυτό που θα κάνει ο Γιώργος, έχουν και οι δύο όφελος, τότε
 
δ. ο Γιώργος κατατάσσεται στο τεταρτημόρια Ε (Ευφυής).
 
Αυτό θέτει ως εργαλείο ο Cipolla για μία πρώτη ανίχνευση..
 
Πριν αρχίσουμε μα θυμόμαστε πράξεις και να τοποθετούμε πρόσωπα και σχέσεις πάνω στο καρτεσιανό σύστημα του Cipolla, καλό είναι να αναφέρουμε και τους 2 πρώτους βασικούς νόμους της ανθρώπινης ηλιθιότητας, όπως τους θέτει ο ίδιος ο Cipolla.
 
Νόμος 1ος: Πάντα και νομοτελειακά, όλοι υποτιμούν (ΣτΣ υποεκτιμούν;) τον αριθμό τυων ηλιθίων σε μία κοινωνία.
 
Νόμος 2ος: Η πιθανοτητα να είναι ηλίθιο ένα συγκεκριμένο άτομο είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ατόμου.
 
Για πες μας τι έκανες
Αν θέλαμε να ξεκινήσουμε την έρευνα μας, τακτοποιημένα και με τον θίασο να βαίνει στο σανίδι κατά τη σειρά με την οποία παίχτηκε το έργο, θα ξεκινούσαμε με τον ΓΑΠ, θα περνούσαμε σε Παπακωνσταντίνου, σε Πάγκαλο (μη ξεχνιόμστε) σε Παπαδήμο, Βενιζέλο (και Καρατζαφέρη)* και το δράμα θα κορυφωθεί με τον πάντα εύστοχο στις προβλέψεις Στουρνάρα, τον “υπερπροατστευτικό” Δένδια και τον δημοκράτη -με πρότυπο του τον Μεταξά- Σαμαρά, αλλά και άλλους ασημαντίσκους , που σε καιρούς σκοτεινούς παριστάνουν τις πυγολαμπίδες..
 
Αυτό θα κάναμε αν θέλαμε να ξεκινήσουμε τακτοποιημένα και “στρωτά” όπως θα ήθελαν κάποιοι. Επειδή όμως είναι σπατάλη χρόνου το να καταχραστούμε χρόνο για να αποδείξουμε το αποδεδειγμένο και σπατάλη χώρου (ποτέ δε χώνεψα τα σεντόνια σε blog και σε εφημερίδες. ακόμα και σε σχολικές εκθέσεις, ας αφήσουμε τους νεκρούς στην κόλαση που τους αξίζει ούτως ή άλλως και ας ασχοληθούμε με την τριάδα που σκοτεινιάζει τον ήλιο και πνίγει τη χώρα, σήμερα και μάλιστα με την άδεια του ελληνικού λαού του οποίου τόσο εύκολα υπεξαίρεσε την ψήφο τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012. (βλέπε και 4ο βασικό νόμο της ανθρώπινης ηλιθιότητας)

 
Εν αρχή, ην  ο Βενιζέλος

 
Ας τοποθετήσουμε τον αντιπρόεδρο, υπουργό εξωτερικών, κομματάρχη της Χ. Τρικούπη, κάτοικο υπερπολυτελούς διαμερίσματος μάρκας BMW που κοστίζει όσο 2 μονοκατοικίες της παλιάς εποχής (προ διεθνούς λωποδυσίας) , στον άξονα των τετμημένων. Ας τοποθετήσουμε δηλαδή τον Βενιζέλο στη θέση του Γιώργου του παραδείγματος και τις πράξεις του στον άξονα των τετμημένων.
 
Όσο πιο αριστερά στις τετμημένες τόσο πιο αρνητικό το κέρδος του από την πράξη του, δηλαδή πρόκειται για ζημία. Όσο πιο δεξιά, τόσο πιο θετικό το όφελος του από την πράξη του. Το αποτέλεσμα για τον άλλο, ή για το κοινωνικό σύνολο ή για τους Έλληνες πολίτες, μπαίνει στον άξονα των Υ (τεταγμένες) και παίρνει αντίστοιχα αρνητικές ή θετικές τιμές, μεγάλες ή μικρές.
 
Θυμηθείτε το παράδειγμα με τον Γιώργο και τον Δημήτρη, πιο πάνω
 
Α. Πράξη πρώτη. Όντας υπουργός οικονομικών, έκανε το πρώτο κούρεμα. Το θυμάστε και μάλιστα αν είστε και μικροομολογιούχοι, δεν θα το ξεχάσετε και ποτέ.
 
Σήμερα, με την απόσταση που μας χωρίζει από το κούρεμα εκείνο, πως σας ακούγονται οι θριαμβολογίες του γελοίου για δήθεν μείωση του χρέους, για άθλους και για κατορθώματα; Μάλλον δεν χρειάζεται να περιμένω απάντηση, ρητορικό ήταν το σχήμα.
 
Δεδομένου (γιατί είμαστε καλοπροαίρετοι στο JR) πως ο ίδιος δεν είχε κανένα όφελος από τη ζημία που προκάλεσε σε μία ολόκληρη χώρα, κατατάσσεται στο τεταρτημόριο Η (Ηλίθιος) εκτός αν είχε ένα όφελος και δεν το παραδέχεται, οπότε μετατάσσεται στο τεταρτημόριο Κ (Κακοποιός)
 
Αν πάλι υπήρξε όφελος για την κοινωνία, τότε θσ ήτσν ευφυής αν είχε και οπ ίδιος όφελος (πράγμα που το αρνείται συνέχεια και λέει στους λόγους του πως θυσιάζεται και όλες τις μπαρούφες; που μπορεί να χωρέσει μέσα στην κοιλιά του) ή ανήμπορος, πράγμα που αν το πει άνθρωπος ανοιχτά, θα εξασφαλίσει μόνιμη θέση στο ψυχιατρείο και μάλιστα ως ανίατη περίπτωση.
 
Άρα;
 
Μα στην ίδια περίπτωση δεν ανήκει και το ναυάγιο των Κανών, εκείνο το τράβηγμα του αυτιού από τα αφεντικά; Αλλά εκεί επειδή αποδεικνύεται το ότι είναι μαριονέτα, δε μπορεί κανείς να κατατάξει μία μαριονέτα, σε ένα κατά βλάση βουλησιαρχικό σύστημα. Η μαριονέτα είναι ετερόβουλη.
 
Αλλά μήπως το χαράτσι της ΔΕΗ; Για να δούμε.
 
Πρώτα πρώτα, ήταν ο εμπνευστής του και ο πρώτος ου το υλοποίησε με γελοίες δικαιολογίες και μυριάδες ασυναρτησίες και προγενέστερες αστειότητες. Αν ο Βενιζέλος ζημίωσε ή όχι τον ελληνικό λαό, δεν είναι κάτι που επιδέχεται αμφισβήτηση, σήμερα Αύγουστο του 2013. Κατα συνέπεια ισχύει ότι και στην περίπτωση του κουρέματος, 
 
Κακοποιός ή ηλίθιος; Και επειδή καλές είναι οι αντικειμενικές μέθοδοι υπολογισμού που με βάση τα λεγόμενα του Βενιζέλου και των κατά καιρούς εκπροσώπων του, τον προσδιορίζουν ως ηλίθιο, αλλά καλύτερες είναι οι μέθοδοι που επιδέχονται και την αίσθηση του παρατηρητή όταν κοιτάζει το αντικείμενο της μελέτης του. Οι λίγο υποκειμενικές μέθοδοι, ας πούμε.
 
Σαν παρατηρητής λοιπόν, εγώ αποκομίζω την ίδια αίσθηση που η θεωρία του Cipolla συμπεραίνει με την αντικειμενική της μέθοδο. Μόνο που η μέθοδος του καθηγητή δε θα μπορούσε να προχωρήσει παραπέρα, στην κατηγορία “Επηρμένος Ηλίθιος” όπως με αξιοθαύμαστο τρόπο προχωρά στις υποκατηγορίες του ηλίθιου κακοποιού ή του ευφυούς κακοποιού. Με τις υποκατηγορίες αυτές του Cipolla, που θα τοποθετούσατε εσείς έναν επηρμένο ηλίθιο;
 
Συνοψίζω για το πρώτο δείγμα (Βενιζέλος).
 
Στις πολύ σοβαρές περιπτώσεις τις οποιες ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, αποκομίσαμε την αίσθηση πως πρόκειται γιοα έναν επηρμένο ηλίθιο. Οι περγαμηνές του όμως και η ακαδημαϊκοί του καταξίωση θόλωναν το τοπίο και σίγουρα μετρίαζαν πολύ την εντύπωση αυτή. Εδώ όπως έρχεται ο δεύτερος βασικός νόμος της ανθρώπινης ηλιθι.οτητας του C. Cipolla, να μας δείξει πως η αίσθηση μας, μπορούσε να στέκει  αφού “Η πιθανοτητα να είναι ηλίθιο ένα συγκεκριμένο άτομο είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό αυτού του ατόμου.”
 
Επιπλέον με τα διαγράμματα Cipolla αποδεικνύεται πως (ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΟΣΑ ΕΧΕΙ ΔΗΛΩΣΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ) τελικά πρόκειται για άτομο που ανήκει στο τεταρτημόριο Η κατ’ επιλογή του προκειμένου να αποφύγει την κατάταξη του στο τεταρτημόριο Κ (κακοποιός), ιδιότητα που φέρει αποδεδειγμένα, ούτως ή άλλως. Απλά στην Ελλάδα αγαπάμε τους ηλίθιους περισσότερο από τους κακοποιούς και αυτό το ξέρει ο Βαγγέλης.
 
Ο κατ' όνομα, τεχνοκράτης
 
Μπορεί ένας τεχνοκράτης να είναι ηλίθιος; Αν αμφιβάλλετε, τσάμπα διαβάζετε τόση ώρα αφού ξεχάσατε ήδη το δεύτερο βασικό νόμο της ανθρώπινης ηλιθιότητας του Cipolla. Το unfair εδώ, είναι δικό μου και είναι το ότι προτρέχω να χαρακτηρίσω κάποιον πριν τον εξετάσω σύμφωνα με τα κριτήρια που θέτει ο C. Cipolla και που αποτελούν αντικείμενο του κειμένου μου.
 
Φυσικά μιλάμε για τον Στουρνάρα, τον φίλο του Σημίτη, τον αποτυχημένο διοικητή της Εμπορικής, τον ακόμα πιο αποτυχημένο στις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις του στο ΙΟΒΕ, τον τόσο αποτυχημένο που άξιζε να αναλάβει τα ηνία του υπουργείου οικονομικών μίας χώρας χωρίς οικονομία. Και βέβαια βρέθηκε και ο κατάλληλος να του τα δώσει. Ο ακόμα πιο αποτυχημένος, θαυμαστής του αποτυχημένου.
 
Ας δούμε λοιπόν που τοποθετείται ο -τεχνοκράτης και όχι πολιτικός κατά δήλωση του- Στουρνάρας, από έναν πράγματι, σοβαρό πολιτικό επιστήμονα , όπως ο C. Cipolla.
 
Πράξη Πρώτη:
Εφαρμόζει την πιο σκληρή αντιλαϊκή πολιτική από εποχής Καραμανλή του 61. Η κοινωνία είναι απέναντι του. Ο λαός νοιώθει αυτό το δουλοπρεπές ανδράριο να του σφίγγει τη θηλιά γιατί έτσι θα ικανοποιηθεί το αφεντικό του, ο W.Scheuble. Και ο Στουρνάρας το αισθάνεται ως υποχρέωση. Πρέπει να το κάνει και το κάνει. Προκαλεί ζημιά σε έναν πληθυσμό (εξαιρούνται οι πλούσιοι) ενώ ο ίδιος το αντιλαμβάνεται ως όφελος δικό του γιατί ανεβαίνει στην εκτίμηση του Scheuble. Μοιάζει με εκείνους τους στρατηγούς που οδηγούν στρατιώτες σε μάχες - σφαγές με χιλιάδες νεκρούς για να κερδίσουν οι ίδιοι ένα ...μετάλλιο. Ο Στουρνάρας από αυτό και μόνο δεν συγκαταλέγεται στο τεταρτημόριο Η. Πιστεύει πως κερδίζει από την απώλεια ενός λαού.
 
Ένας κλέφτης που σου κλέβει 100 ευρώ, σε ζημιώνει 100 ευρώ αλλά οφελείται 100 ευρώ. Θα μπορούσαμε να πούμε πως πρόκειται για τον απόλυτο κακοποιό. Τον ιδανικό κακοποιό. Η ζημιά του άλλου είναι ανεστραμμένο όφελος του κακοποιού. Αυτός οι κακοποιός, αυτός ο κλέφτης ανήκει ακριβώς στη διχοτόμο του τεταρτημορίου Κ. Απέχει από τον Ηλίθιο ακριβώς όσο απέχει από τον Ευφυή. Είναι ο απόλυτος κακοποιός.  Η διαφορά με τον Στουρνάρα (και με τον στρατηγό που οδηγεί στρατούς στο θάνατο κυνηγώντας το προσωπικό το όφελος σε χίμαιρες) είναι πως αυτοί οι δύο ανήκουν στο όριο μεταξύ Ηλίθιου και Κακοποιού γιατί είναι τόσο ηλίθιοι ώστε να μη καταλαβαίνουν το μέγεθος της ζημιάς που προκαλούν και πως το επιδιωκόμενο από αυτούς όφελος είναι μηδαμινό μπροστά της. Είναι μάλιστα ακόμα πιο οριακοί χαρακτηρες, τόσο που ξεφεύγουν από τον ηλίθιο κακοποιό και μπαίνουν πια στο χώρο του εγκληματικά ηλίθιου.
 
Αν ήταν απλά κακοποιός, αυτό θα σήμαινε πως θα έχει και προσωπικά οφέλη αντίστοιχα της ζημίας που προκαλεί. Αν συμβαινει κάτι τέτοιο (ο Καμμένος ας πούμε για κάτι ανάλογο κατηγορεί το ΓΑΠόσογο) αυτό θα πρέπει να διερευνηθεί στις αρμόδιες αίθουσες και να διαλευκανθεί στο πρέπον ικρίωμα. Αλλά αυτά είναι άσχετα (;) με το θέμα μας.
 
Πράξη Δεύτερη:
Ο Στουρνάρας αν έμπαινε στο περιοδικό σύστημα του Μεντελέγεφ (!!!) θα πετούσε τον υδράργυρο (Hg) από τη θέση του. Όπως ο υδράργυρος μεταβάλει φυσική κατάσταση σε κλάσματα δευτερολέπτου (έχετε δει ποτέ να χύνουν υδράργυρο;) και από εκεί που είναι υγρός και “παίρνει το σχήμα του δοχείου που βρίσκεται” ρέει σε σφαίρες και σφαιρίδια ακριβούς γεωμετρικής ακρίβειας.
 
Έτσι και ο Στουρνάρας, την ίδια ώρα που καταφέρνει πλήγματα ανεπανόρθωτα στον ελληνικό λαό υποστηρίζοντας τα με σκληρή λογική και γλώσσα, μόλις πέσει η εντολή από τα αφεντικά (ακόμα και ο Σαμαράς έχει βρει τον κατάλληλο άνθρωπο για να το παίζει αφεντικό) για λίγο χαλάρωμα, αρχίζει τις μύξες και τα ναι μεν αλλά. Ακόμα και εκεί, καταφέρνει ένα πλήγμα σε μία ομάδα. Στην ομάδα του Άδωνι (τη ΝΔ). Όμως ζημιώνεται και ο ίδιος πράγμα που τον κατατάσσει όπως ορίζει και ο Τρίτος βασικός νόμος της ανθρώπινης ηλιθιότητας, στους ηλίθιους
 
3ος βασικός Νόμος: “Ηλίθιος ονομάζεται το άτομο που οι πράξεις του προκαλούν ζημιές σε ένα άλλο άτομο ή σε μία ομάδα ατόμων, χωρίς το ίδιο να αποκομίζει κέρδη, ενώ είναι πιθανό να υφίσταται ακόμα και ζημίες.”
 
Ο Τρίτος βασικός νόμος είναι αμείλικτος με τον Στουρνάρα. Το θέμα είναι τώρα να αποκτήσιε ο Στουρνάρας αυτογνωσία και να παραιτηθεί. Λάθος. Αν υπήρχε τέτοια περίπτωση, τότε δε θα ίσχυε ο 5ος βασικός νόμος, ο λεγόμενος και “Χρυσός” και τα πορίσματα του, ήτοι:
 
5ος βασικός νόμος: “Ο ηλίθιος άνθρωπος είναι το πιο επικίνδυνο είδος ανθρώπου” και από εκεί συνάγεται πως “Ο ηλίθιος είναι πιο επικίνδυνος από τον κακοποιό”
 
Αποδείξαμε πως η περίπτωση Στουρνάρα αποτελεί το όριο μίας εικονικής συνάρτησης δύο τελεστών, του κακοποιού και του ηλίθιου. Αποτελεί ίσως μία ελληνική μοναδικότητα. Μπράβο μας!
 
Και πριν προχωρήσουμε στον τελευταίο της μελέτης μας, καλό θα είναι να μην αφήνουμε κενά. Αναφερθήκαμε στους βασικούς νόμους της ανθρώπινης ηλιθιότητας του C. Cipolla, και αναφέραμε  κατά περίπτωση ή συνθετικά, τον πρώτο, τον δεύτερο τον τρίτο και τον πέμπτο. Το κενό είναι ο Τέταρτος Βασικός Νόμος της ανθρώπινης ηλιθιότητας, ο οποίος δυστυχώς μας αγκαλιάζει όλους. 
 
Αγκαλιάζει τους λαούς που εμπιστεύονται άχρηστους ή φασίστες που καλύπτουν την απανθρωπιά τους και την αχρηστία τους με ψεύτικα λόγια περί απειλούμενης πατρίδας και δείχνουν ανθρώπους δυστυχισμένους και ενδεείς και λένε. Νά η απειλή. Να η βρωμιά του τόπου. Την ίδια ώρα που αυτοί, οι υπηρέτες των αφεντικών, οι μελλοντικοί μας βασανιστές στα κάτεργα που ήδη σχεδιάζουν και με τη βοήθεια των κρατικών Δενδίων αποτελούν "τα σκουλήκια που ασχημίζουν εξίσου και τους καρπούς και τους τάφους".όπως έγραφε και ο μεγάλος Νίκος Καρούζος.
 
Λέει ο Τέταρτος βασικός νόμος της ανθρώπινης ηλιθιότητας:
 
“Οι μη ηλίθιοι άνθρωποι πάντα υποτιμούν την καταστροφική ισχύ των ηλιθίων ατόμων. Συγκεκριμένα οι μη ηλίθιοι άνθρωποι συνέχεια παραβλέπουν πως η συναναστροφή  και/ή ο συγχρωτισμός με ηλίθια άτομα απαρέγκλιτα αποδεικνύεται μοιραίο λάθος, ανεξάρτητα από τη χρονική στιγμή, την τοποθεσία και τις συνθήκες”
 
Μήπως ο Τέταρτος Βασικός Νόμος μπορεί να σταθεί ως ερμηνευτικό εργαλείο της συμπεριφοράς μας ως λαός τα τελευταία 15 χρόνια; Μπορείτε να επεκτείνετε την περίοδο όσο θέλετε αλλά να την επεκτείνετε εφόσον χρησιμοποιήσετε και το εργαλείο που σας δίνει ο 4ος βασικός νόμος.
 
Το επιστέγασμα της Δημιουργίας
 
Τώρα που έχουμε και τους 5 βασικούς νόμους της ανθρώπινης ηλιθιότητας στο τραπέζι, τώρα που έχουμε τα καρτεσιανά συστήματα του Cipolla διαθέσιμα, τώρα που έχουμε ήδη αναλύσει τις περιπτώσεις Βενιζέλου και Στουρνάρα και μπορούμε να τους χρησιμοποιούμε σαν  παραδείγματα, ας προχωρήσουμε και σ’ αυτόν που προσποιείται πως είναι το κεφάλι. Και όσο προσπαθεί να πείσει πως είναι το κεφάλι, τόσο περισσότερη βρώμα αναδίδει.
 
Ο Σαμαράς στα  τεταρτημόρια
 
Ο άνθρωπος που ξεπέρασε ακόμα και τον ΓΑΠ σε απάνθρωπες επιθέσεις εναντίον του ελληνικού λαού, που ξεπέρασε ακόμα και τον Πάγκαλο σε πολιτικό κυνισμό, που κυριολεκτικά κατατρόπωσε τον Δένδια σε κτηνωδία και απανθρωπιά και που νίκησε κατά κράτος όλη την οικογένεια Μητσοτάκη σε διεθνή δουλοπρέπεια, είναι ο Α. Σαμαράς.
 
Θα μπορούσε να πει κανείς πως δεν χρειάζεται να τον τοποθετήσουμε στα τεταρτημόρια των διαγραμμάτων Cipolla αφού και μόνο τα προαναφερθέντα τα οποία είναι αδιαμφισβήτητα γεγονότα αρκούν για να τον κατατάξει κανείς στην ίδια κατηγορία με τον Στουρνάρα. Εξαγόμενο μίας συνάρτησης ορίου που κινείται προς τον κοινό τόπο μεταξύ ηλιθιότητας και κακουργίας επ’ άπειρο. 
 
Αυτό θα ήταν άδικο γιατί ο  Στουρνάρας απέκτησε τον τίτλο με το σπαθί του. Δηλαδή μετά από ανάλυση υπό το πρίσμα των 5 βασικών νόμων της ανθρώπινης ηλιθιότητας. Δεν είναι δίκαιο ο οποιοσδήποτε να ανεβαίνει στο ίδιο βάθρο, “αβρόχοις ποσί”.
 
Ο Σαμαράς λοιπόν
α. Υφάρπαξε την ψήφο του ελληνικού λαού ο οποίος σύμφωνα με τον 4ο βασικό νόμο της ανθρώπινης ηλιθιότητας  ήταν ήδη  ευάλωτος, σε Ζάππεια και Σαμαρικές μαγκιές. Κατόπιν τούτου κάλεσε τον Στουρνάρα και επιδόθηκαν σε μία άνευ προηγουμένου επίθεση σε εργασιακά δικαιώματα, εισοδήματα και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους του αμνανθρώπου (=αμνάνθρωπος, το θύμα των πολλών Ζαππείων). Η επίθεση του Σαμαρά και το όφελος που αυτός αποκόμισε είναι μάλλον ασήμαντο μπροστά στην καταστροφή που προκάλεσε.
 
β. Ο δρόμος που θα “οδηγούσε την χώρα έξω από την κρίση” περιελάμβανε κλεισίματα νοσοκομείων, κλείσιμο της ΕΡΤ, περιελάμβανε εκφασισμό της κοινωνίας με τρόπο που ούτε δικτάτορες της Λατινικής Αμερικής θα είχαν εμπνευστεί, τηρουμένων των αναλογιών και της παράδοσης της κάθε χώρας.
 
γ. Κατάργησε στην πράξη το Σύνταγμα της χώρας για να δώσει τα πάντα στα φιλαράκια του “επενδυτές” που δεν πληρώνουν φράγκο αλλά θέλουν να αντλήσουν και την τελευταία σταγόνα ιδρώτα από τους εργαζόμενους που θα πέσουν στα χέρια τους.
 
Ο κατάλογος είναι τεράστιος και ακόμα πιο τεράστια η ζημιά που προκάλεσε ο Α. Σαμαράς στη χώρα (τη χώρα που με περισσό θράσος αποκαλεί πατρίδα ΤΟΥ).. Σίγουρα θα μοιραστεί το βάθρο με τον Στουρνάρα και σίγουρα θέλει να ανέβει μαζί τους και ο Βενιζέλος αλλά μάλλον οι εκλογές που έρχονται θα σταθούν μοιραίες για τον τύπο που τον εκπροσωπούσε η Φώφη.
 
Πράγματι, οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας δεν είναι μία σάτιρα, δεν είναι μία μελέτη με σκωπτική διάθεση. Είναι ένα εργαλείο και την αξία του την κατάλαβα ξαναδιαβάζοντας το, 2 χρόνια αφού το πρωτοδιάβασα και έχοντας τα βιώματα των πυκνών 2012 και 2013, περασμένα ήδη ανεξίτηλα στη μνήμη μου και σε επεξεργάσιμη μορφή.
 
Μοιάζει το μικρό αυτό εγχειρίδιο να έχει γραφτεί για την περίπτωση μας, πράγμα που ανακάλυψα πως είχαν διαγνώσει και άλλοι, κάπως νωρίτερα και πιο αδρομερώς.
 
Δοκιμάστε να κατατάξετε στο σύστηα καρτεσιανών συντεταγμένων, τον Άδωνι, τον Βορίδη, τον Μιχαλολιάκο, τον Παππά, τον Κασιδιάρη και άλλα εξωτικά πουλιά της ζούγκλας που τα ΜΜΕ ονομάζουν πολιτική σκηνή. Θα ανακαλύψετε πως τα πράγματ είναι πολύ χειρότερα από ότι εκτιμούσαν και οι πιο δυσοίωνες εκτιμήσεις.
 
Θα κάνουμε κάτι ή θα μένουμε εσαεί θύματα του 4ου βασικού νόμου της ανθρώπινης ηλιθιότητας;

 
Σημείωση: Όλες οι τοποθετήσεις και οι χαρακτηρισμοί προκύπτουν από τα λόγια και τις πράξεις των εξεταζόμενων και προκύπτουν ευλόγως και αυτομάτως, ακολουθώντας το εγχειρίδιο του C. Cipolla. Δεν αποτελούν προσωπικές αντιλήψεις, οι οποίες είναι πολύ χειρότερες από τα συμπεράσματα της επιστημονικής ανάλυσης που κάναμε εδώ.

_________________
*Αυτού του το χρωστάμε. Έδωσε υλικό για σατιρικά βίντεο και κείμενα στο JR αλλά και μας σύστησε κάτι απίθανους οπαδούς -νούμερα που σήμερα ανήκουν στο βόθρο που κάρι μαυρόψυχοι ονομάζουν Χρυσή Αυγη.
 
Αθάνατος!

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Η κυβερνητική οικονομική πολιτική



 
 

 
Bellhop: "We want to see you, Mr. Hammer."
Groucho: "What's the matter boys, somebody pay their bill?"
B: "We want our money."
G: "You want your money?"
B: "We wanna get paid."
G: "Oh, you want MY money. Is that fair? Do I want your money? Suppose George Washington's soldiers had asked for money, where would this country be today?"
B: "But they did ask!"
G: "And where's Washington? No my friends, no. Money will never make you happy. And happy will never make you money. That might be a wise crack, but I doubt it."
B: "We want our money."
G: "I'll make you all a promise. If you'll all stick with me and work hard, we'll forget about money. We'll make a regular hotel out of this place. <snip>
B: "That's all very well, Mr. Hammer, but we haven't been paid in two weeks, and we want our wages."
G: "Wages? You wanna be wage slaves? Answer me that!"
B: "No..."
G: "Of course not. But what makes wage slaves? Wages. I want you to be free. Remember, there's nothing like Liberty, except Collier's and the Saturday Evening Post. Be free my friends. One for all, and all for me, and me for you, and 3 for 5 and six for a quarter." <snip> "Above all, forget about money, don't think of it, just forget about it because you won't get it anyway."
Bellhops: "Hooray!"

                                                                                                                                                                                                 

The Evilness of Power