Ανήκω σ’ αυτούς που
προσπαθούν να μείνουν ψύχραιμοι και νηφάλιοι τις τελευταίες μέρες. Αρχικά νιώθω
ικανοποίηση, σκάει το χειλάκι μου βρε αδερφέ, βλέποντας εικόνες με φασιστοειδή
και τραμπούκους να οδηγούνται στη στενή. Για πόσο διάστημα βέβαια και με ποιες
κατηγορίες, θα το δούμε στο άμεσο μέλλον. Είδα όμως και τον μιχαλολιάκο να
κατεβαίνει τα σκαλιά της Ευελπίδων αγκαζέ με την κορούλα του, με τη ζαρούλια να
έπεται. Ακόμα και τώρα επιχειρούν υποσυνείδητα να του προσδώσουν το προφίλ του
καλού οικογενειάρχη. Στην περίπτωση άλλων ‘‘συλληφθέντων’’ από τον αριστερό και
αντιεξουσιαστικό χώρο δεν είδα τέτοια προνόμια. Είδα αντίθετα πρόσωπα
μελανιασμένα από το ξύλο. Κακά τα ψέματα. Μεγάλο ποσοστό των αστυνομικών
βλέπουν με καλό μάτι ακόμα και τώρα τη Χ.Α. Στην καλύτερη περίπτωση, τη νιώθουν
πιο οικεία σε σχέση με μέλη αριστερών και αναρχικών οργανώσεων. Κινούνται
άλλωστε στον ίδιο ιδεολογικό χώρο και ασπάζονται το ίδιο τρίπτυχο:
Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια. Απλώς είναι μπάτσοι και δεν μπορούν να κάνουν κάτι
άλλο παρά να υπακούσουν διαταγές. Κι αν αύριο κυβερνήσει τη χώρα το ΚΚΕ, πάλι
μπάτσοι θα είναι και θα συλλαμβάνουν όποιους τους υποδείξει το εκάστοτε σύστημα
και κατεστημένο.
Τα ΜΜΕ από την
άλλη, η πρώτη δύναμη στην Ελλάδα,
αλλάζει στρατόπεδο με ταχύτητα υαλοκαθαριστήρα, παίζοντας ξεκάθαρα το ρόλο της εξουσίας.
Οι παπαγάλοι έπεσαν πάλι από τα σύννεφα Ας ξυπνήσουμε όλοι. Τα μεγάλα κανάλια
δεν είναι παρθεναγωγεία. Μέχρι χτες οι διαδηλωτές ήταν οι αλήτες και οι
κουκουλοφόροι ενώ σήμερα που άλλαξε η ατζέντα, μετατράπηκαν σε αντιφασίστες
διαδηλωτές. Τα ΜΜΕ έδωσαν βήμα και εξέθρεψαν φασιστικές και ρατσιστικές
λογικές. Το μαχαίρι που καρφώθηκε στην καρδιά του Φύσσα δεν το κρατούσε μόνο το
χέρι του Ρουπακιά. Η Χ.Α. εκβιάζει, απειλεί, ξυλοκοπεί και δολοφονεί τα
τελευταία 30 χρόνια. Ήταν το παρακράτος, ο μηχανισμός του συστήματος που έπαιζε
το βρώμικο ρόλο όταν υπήρχε ανάγκη. Τώρα όμως που η φτώχεια και η ανέχεια
συντέλεσαν στην άνοδο της Χ.Α., το παρακράτος φιλοδόξησε να γίνει κράτος. Το
Κράτος όμως – όπως έλεγε ο Καμύ – δεν έχει καμία ηθική και πως να το κάνουμε, υπερισχύει
του παρακράτους. Αν και καμιά φορά το παρακράτος πιάνει στον ύπνο τον Λεβιάθαν,
ελίσσεται και κλέβει το τυρί από την φάκα (βλ. 21η Απριλίου 1967).
Τα πράγματα είναι
απλά και ας μη το κουράζουμε και πολύ. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα και η
παγκόσμια κατακραυγή που προκάλεσε, ανάγκασε το πολιτικό σύστημα να αντιδράσει
ή μάλλον να προσαρμοστεί στο νέο πολιτικό σκηνικό που σχηματίστηκε. Ας
σταματήσουμε τα πανηγύρια. Καμία Δημοκρατία δεν νίκησε. Η κυβέρνηση με τα
ακροδεξιά στοιχεία στους κόλπους της, εφαρμόζει ξεκάθαρα την τακτική της
πολιτικής σπέκουλα. Προσπαθεί να εκμεταλλευτεί χωρίς καμία ηθική το αίμα του
Φύσσα για να ανεβάσει τα ποσοστά της, προετοιμάζοντας το έδαφος για νέα μέτρα
που θα επιφέρουν νέες ταξικές δολοφονίες. Ταξικές δολοφονίες, με ή χωρίς
εισαγωγικά.
Ακόμα κι αν σπάσουν
κάποια χρυσά αυγά, το πρόβλημα δεν λύνεται. Ο άδωνις γεωργιάδης θα πουλάει αύριο
πάλι βιβλία του πλεύρη, ο λαός θα συνεχίσει να ζει στη φτώχεια και θα είναι
επιρρεπής σε ρατσιστικά και εθνικιστικά καλέσματα και ξεσπάσματα. Δυστυχώς όταν
οι άνθρωποι φοβούνται γίνονται συντηρητικοί και απορρίπτουν το πολιτικό ρίσκο. Το
αυγό όμως έχει πλέον ραγίσει και το φίδι μπαινοβγαίνει. Ο φασισμός υπάρχει στην καθημερινότητα μας. Με ή χωρίς σβάστικα. Αυτός
ο τρόπος σκέψης δεν αλλάζει σε μία μέρα. Η αρχαιοελληνική μας παράδοση μας
υπενθυμίζει ότι ο δρόμος της αρετής, είναι ο δύσκολος δρόμος. Έτσι εξηγείται
άλλωστε πως η Χ.Α. εν μία νυκτί από το 0.4 εκτινάχθηκε και μπήκε στη βουλή.
Ήταν ο εύκολος δρόμος. Ο φασισμός ωστόσο, όπως έλεγε ο Μπρεχτ, αποτελεί τη πιο
βάρβαρη και ωμή μορφή του καπιταλισμού. Μόνο έτσι πρέπει να τον δει κανείς. Δεν
έχει άλλο πρόσωπο. Ή καλύτερα όπως έλεγε ο Χορκχάιμερ, ‘‘όποιος δεν τολμάει να μιλήσει για
τον καπιταλισμό, καλύτερα να σωπαίνει για το φασισμό.’’ Επαγρύπνηση και
καθαρό μυαλό αδέρφια….
Στωικός Σακάτης ®

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.