Στην παρουσία του βιβλίου του, η "τρίτη" ζωή του επίτιμου αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην αναγκαιότητα των απολύσεων στο δημόσιο τομέα προ κειμένου να επιτευχθεί η εξυγίανσή του, επικρότησε το νομοσχέδιο που ουσιαστικά αφαιρεί από τα σωματεία το δικαίωμα της απεργίας ενώ επέστησε, μάλιστα, και την προσοχή σε όλους μας για τον κίνδυνο που ελοχεύει η άνοδος του φαινομένου της χρυσής αυγής για το δημοκρατικό πολίτευμα και τον κοινοβουλευτισμό. Να παρατηρήσουμε εδώ ότι όντως όλοι αυτοί που εξέθρεψαν, εκκόλαψαν, προστάτευσαν, συμμετείχαν σε αυτό το φαινόμενο ξέρουν καλύτερα από τον καθένα μας το βαθμό επικινδυνότητας που αυτό κρύβει. Ταυτόχρονα υπεραμύνθηκε των δημοκρατικών θεσμων και της επιβολής του νόμου, ανεξαιρέτως. Όλα αυτά, βέβαια, υπό το βλέμμα 3000 ατόμων που παρευρέθησαν σ' αυτή τη ΔΙΑΚΟΜΜΑΤΙΚΗ εκδήλωση. Και ο χρόνος κυλά αβίαστα, για κάποιους που βιώνουν τις συνέπειες της κρίσης γελώντας με όλα αυτά, για κάποιους κλαίγοντας και για κάποιους χειροκροτώντας αυτούς που ακόμη ..ευημερούν. Έτσι, προστέθηκε στη μακρά λίστα των διαχρονικών υπέρμαχων της δημοκρατίας και της ισονομίας άλλη μία λαμπρή φυσιογνωμία, πράγμα που στο ελάχιστο επιβεβαιώνει και το παρακάτω απόσπασμα από τους πρώτους μήνες της μεταπολίτευσης.
...μας φοβούνται και μας σκοτώνουν. Φοβούνται τον ουρανό που κοιτάζουμε, φοβούνται το πεζούλι που ακουμπάμε, φοβούνται το αδράχτι της μητέρας μας και το αλφαβητάρι του παιδιού μας, φοβούνται τα χέρια σου που ξέρουν να αγκαλιάζουν τόσο τρυφερά και να μοχτούν τόσο αντρίκια, φοβούνται τα λόγια που λέμε οι δυο μας με φωνή χαμηλωμένη, φοβουνται τα λόγια που θα λέμε αύριο όλοι μαζί, μας φοβούνται, αγάπη μου και όταν μας σκοτώνουν, νεκρούς μας φοβούνται πιο πολύ...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.